|
Verslag externe wedstrijd - 15-11-2005 |
Omdat je niet alleen bij glorieuze overwinningen maar ook bij kansloze nederlagen de rug recht moet houden volgt hier een kort verslag (het betrof tenslotte een thuiswedstrijd) van de externe wedstrijd van ons 1e team in de 3e ronde tegen Oostflakkee.
Beide teams misten hun bord 2 speler, respectievelijk de heren Sparreboom en Kleinbloesem, maar dit zal het wedstrijdverloop niet echt beinvloed hebben. Wel had het enige invloed op de opstelling bij beide teams. Zoals ons reeds bekend leek het Oostflakkee team niet op het 8-tal dat we 2 jaar geleden (gedenkwaardige voetbalavond waarin Oranje met 6-0 de beslissingswedstrijd won en tevens het externe debuut van Herbert) nog met 3-5 versloegen. Inmiddels heeft men zich op 4 plaatsen aanzienlijk versterkt en dat bleek ook wel!
Dan nu de wedstrijd voor zover deze voor mij te volgen was:
Jeroen speelde aan bord 1 een messcherpe partij tegen een gevaarlijke tegenstander. Hij moest alle zeilen bijzetten en behaalde een knappe remise met zwart. Aan bord 2 mocht Ed aantreden tegen “local hero” v/d Ouden. Dankzij diens theoretische kennis moest Ed voor de 2e keer in 2 weken tevergeefs vechten om de Damegambiet-pion terug te krijgen en verloor dus uiteindelijk. Klaas Bax had de ondankbare taak ratingkanon van Hooff te ontmoeten aan bord 3. Hij kon dit dan ook niet bolwerken en moest tenslotte opgeven. Dhr. Erbrink (bord 4) had de langste partij van de avond en moest uiteindelijk het hoofd buigen voor v/d Waal.
Ik speelde aan bord 5 remise tegen Dupree, die een heel degelijk spelletje op het bord legde. Rond de 25e zet bood hij remise aan, het enige voordeel dat ik had was tijd, verder was er volmaakt evenwicht.
Rocky (op 6) ging onderuit tegen Bengsch, die wel wat laat kwam. Echter Rocky kwam niet lekker uit de opening; dit laatste bleek erger.
Manuel (7) speelde een prima remise tegen van Genderen terwijl Piet v/d Berg ( zorgde voor een pleister op de wonde en een persoonlijk succes door invaller Bruggeman met een mooie aanval tot overgave te dwingen.
Toen de kruitdampen opgetrokken waren bleek dat de grootste verrassing zich in de interne competitie had voorgedaan: Fred had Henk van Gemerden gevloerd en was terecht zo trots al een aap met zeven staarten! Nu alleen nog even Jeroen verslaan en daarna kan je zo in het 1e Fred; zoals je ziet is versterking altijd welkom!
Conclusie: dit verlies was niet geheel onverwacht maar wel redelijk kansloos en ook slechter dan wat Dordrecht en CE tegen dit team presteerden. Wellicht geeft dat nog het beste aan waar we staan. Wat resteerd is een groep met 2 titelkandidaten en 6 teams die niet willen degraderen. De volgende wedstrijd tegen D4 kon weleens beslissend zijn voor onze positie volgend jaar . . . .
Auteur: Henk Jansen |
|
|
